Tur Farming : तुरीच्या ‘या’ सुधारित जातीची लागवड शेतकऱ्यांना बनवणार लखपती! तुरीच्या भारतातील टॉपच्या जाती जाणून घ्या

मोफत मराठी बातम्यांसाठी आमचा ग्रुप जॉईन करा
WhatsApp Group Join Now
Telegram Group Join Now

Tur Farming : भारतात गेल्या अनेक दशकांपासून कडधान्य पिकांची शेती (Farming) केली जात आहे. विशेष म्हणजे कडधान्य शेती (Agriculture) दिवसेंदिवस वाढत आहे. आपल्या महाराष्ट्रात देखील कडधान्य पिकांची लागवड विशेष उल्लेखनीय आहे. मित्रांनो तूर (Tur Crop) हेदेखील एक असंच कडधान्य पीक आहे.

या पिकाची शेती (Tur Farming) आपल्या महाराष्ट्रासमवेत संपूर्ण भारतात केली जाते. भारतात तुरीची खपत देखील मोठ्या प्रमाणात होते. शिवाय तुरीला नेहमीच मागणी आणि बाजार भाव (Tur Rate) चांगला असल्याने याची शेती शेतकऱ्यांसाठी फायदेशीर ठरत आहे.

मात्र असे असले तरी जाणकार लोकांनी दिलेल्या माहितीनुसार तूर लागवडीतून अधिक उत्पन्न मिळविण्यासाठी शेतकरी बांधवांनी नेहमी तुरीच्या सुधारित जातींची पेरणी केली पाहिजे. तुरीच्या सुधारित जातींची पेरणी केल्यास तूर पिकावर रोगराईचे सावट देखील कमी होते. यामुळे शेतकऱ्यांना फवारणीसाठी अधिक पैसा खर्च करावा लागत नाही.

शिवाय सुधारित जातींच्या तुरीची पेरणी केल्यास उत्पादनात देखील मोठी वाढ होते. अशा परिस्थितीत आज आम्ही आपल्या शेतकरी वाचक मित्रांसाठी तुरीच्या काही सुधारित जातींची (Tur Variety) माहिती घेऊन हजर झालो आहोत. चला तर मग मित्रांनो वेळ न दवडता जाणून घेऊया या बहुमूल्य माहिती विषयी सविस्तर.

RVICPH 2671: तपकिरी तूरची ही पहिली CMS आधारित संकर जात आहे. त्याचा पीक कालावधी 164 ते 184 दिवस आहे, या जातीचे प्रथिनांचे प्रमाण 24.7% आहे, त्याचे सरासरी उत्पादन 22 ते 28 क्विंटल प्रति हेक्टर आहे.

पुसा 9: या जातीचा कालावधी 260 ते 270 दिवसांचा असून, या जातीची पेरणी जुलै ते सप्टेंबर या कालावधीत केली जाते, त्याचे सरासरी उत्पादन 25 ते 30 क्विंटल प्रति हेक्‍टरी असते.

JKM 189: तुरीच्या या जातीमध्ये हिरव्या शेंगा आणि काळ्या पट्ट्यासह मोठे लाल आणि तपकिरी दाणे असतात.  हे वाण उशिरा पेरणीसाठी देखील योग्य आहेत. त्याचे सरासरी उत्पादन 20 ते 22 क्विंटल प्रति हेक्टर आहे.

पुसा अर्ली : तूरीच्या या जातीमध्ये पिकाची लांबी कमी आणि दाणे जाड असतात. ही जात 150 ते 160 दिवसात परिपक्व होते आणि काढणीसाठी तयार होते. त्याचे सरासरी उत्पादन 1 टन प्रति हेक्टर आहे.

ICPL 87: या जातीमध्ये पिकाची लांबी कमी असते, साधारणपणे त्याची उंची 90 ते 100 सेमी असते. त्याचा कालावधी 140 ते 150 पर्यंत आहे. या जातीमध्ये शेंगा जाड व लांबलचक असतात व गुच्छात येतात व एकत्र पिकतात. सरासरी उत्पादन 15 ते 20 क्विंटल प्रति हेक्टर आहे.

उपास (UPAS) 120: ही जात उत्तर प्रदेशातील सर्व भागात लागवडीसाठी योग्य आहे. ही जात 130 ते 140 दिवसात परिपक्व होते आणि काढणीसाठी तयार होते. या जातीतील पीक मध्यम लांबीचे आहे. याच्या बिया लहान आणि हलक्या तपकिरी रंगाच्या असतात. या जातीचे सरासरी उत्पादन हेक्टरी 6 क्विंटल आहे.

TJT 501: मध्य प्रदेश, छत्तीसगड, गुजरात, महाराष्ट्र, राजस्थान आणि उत्तर प्रदेशमध्ये पेरणीसाठी योग्य. ही जात 145 ते 155 दिवसांत परिपक्व होते आणि काढणीसाठी तयार होते. त्याचे सरासरी उत्पादन 18 ते 20 क्विंटल प्रति हेक्टर आहे.

ICPL 151: या जातीचे वैशिष्ट्य म्हणजे ही 125 ते 135 दिवसांची लवकर पक्व होणारी जात आहे. याचे दाणे मोठे आणि फिकट पिवळ्या रंगाचे असतात. त्याचे सरासरी उत्पादन 18 ते 20 क्विंटल प्रति हेक्टर असते.

ICPL 88039: त्याचा कालावधी 140 ते 150 दिवसांचा आहे. याच्या धान्याचा रंग तपकिरी असतो. त्याची पिकाची उंची 210 ते 225 सेमी पर्यंत असते. त्याचे सरासरी उत्पादन 16 ते 18 क्विंटल प्रति हेक्टर असते.

बहार: तुरीची ही जात 230 ते 250 दिवसांत पिकते आणि काढणीसाठी तयार होते. त्याचे सरासरी उत्पादन हेक्टरी 30 क्विंटलपर्यंत आहे.

IPA 203: या जातीची विशेष बाब म्हणजे या जातीला रोग लागत नाहीत आणि या जातीची पेरणी केल्यास अनेक रोगांपासून पीक वाचवता येते तसेच अधिक उत्पादनही मिळू शकते. त्याचे सरासरी उत्पादन 18 ते 20 क्विंटल प्रति हेक्टर असते. तुरीच्या या जातीची पेरणी जून महिन्यात करावी.

पुसा 16: ही जात लवकर पक्व होते, तिचा कालावधी 120 दिवस असतो. या पिकामध्ये लहान आकाराचे रोप 95 सेमी ते 120 सेमी उंच असते. या जातीचे सरासरी उत्पादन हेक्टरी 20 क्विंटलपर्यंत आहे.

RVA19: ही जात सामान्यतः तामिळनाडू, तेलंगणा आणि आंध्र प्रदेशमध्ये वापरली जाते. या जातीची लागवड करून 15 टक्के अधिक उत्पादन घेता येते.

शेती हवामान आणि बाजारभाव विषयक बातम्या मोफत वाचण्यासाठी इथे क्लिक करा

Leave a Comment